เวลาเดินผ่านไปอย่างเงียบๆ บางคนวิ่งตามไม่หยุดเพราะกลัวไม่ทัน บางคนหยุดมองแสงจากหน้าต่างแต่จับความอบอุ่นไม่ติด แล้วคนเราจะพิสูจน์ว่าเรายัง “มีชีวิต” อยู่ได้อย่างไร? กินข้าว พบปะ ทำงาน ทุกวันก็เหมือนมาตรฐานการ เช็คอิน — จริงหรือที่ทุกคนต่างหลงรักการเช็คอิน?
ในโลกที่เปลี่ยนแปลงรวดเร็ว ผู้คนต่างตามหาวิธียืนยันการ “มีอยู่” ของตัวเอง โดยเฉพาะการเติบโตของแพลตฟอร์มโซเชียลที่ทำให้เราคุ้นชินกับการแบ่งช่วงเวลาออกเป็นภาพถ่ายหรือสตอรีสั้นๆ ราวกับกดชัตเตอร์แล้วจะยืนยันได้ว่าตัวเรายังอยู่ที่นี่ เคยทำสิ่งนี้สิ่งนั้น ก่อนจะมีสมาร์ทโฟนและโซเชียล ศิลปินคอนเซ็ปต์ผู้ล่วงลับอย่าง ออน คาวาระ (河原溫) ก็เคยวาดวันที่เพื่อ “เช็คอิน” ในผลงานชุด “วันนี้” กว่า 3,000 ชิ้นในระยะเวลา 50 ปี เพื่อจดบันทึกการมีอยู่ด้วยงานศิลป์
สร้อยคอ และชุด Ruffles จาก Stylist
การ “เช็คอิน” ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับคนยุคนี้ รวมถึงนักร้องหญิงเจเนอเรชันใหม่ DAY@COLLAR ที่ชื่อและผลงานโซโลชุดล่าสุดผูกพันกับแนวคิดเรื่องเวลาอย่างแนบแน่น เราอยากรู้ว่า DAY บันทึกชีวิตและเวลาอย่างไร วันหนึ่งของเธอผ่านไปอย่างไร?
เช็คอินในชีวิตประจำวัน
หนึ่งวันมีช่วงเวลาที่ควรบันทึกมากมาย — ตั้งแต่ความเย็นยามเช้า ความร้อนยามบ่าย จนถึงความเงียบของยามค่ำ ทุกช่วงเวลาเล่าเรื่องต่างกัน ในโซเชียลของ DAY เรามักเห็นเธอแชร์การเต้นและงาน แต่เมื่อถามถึงสิ่งที่ทำเป็นประจำทุกวัน สิ่งแรกที่เธอนึกถึงกลับเป็นการเล่นกับลูกแมวของเธอ “สิ่งที่ฉันต้องทำทุกวันคือกอดแมวของฉัน ไม่ว่าจะหลังจากตื่นตอนเช้า ก่อนออกจากบ้าน หรือหลังกลับถึงบ้าน สิ่งแรกที่ทำคือกอดมัน” การกระทำเรียบง่ายนี้กลายเป็นพิธีกรรมที่ขาดไม่ได้
สร้อยคอ และชุด Ruffles จาก Stylist
แต่เมื่อพูดถึงการ “เช็คอิน” DAY กลับหัวเราะแล้วบอกว่าไม่แน่ใจว่าตัวเองจัดเป็นคนชอบเช็คอินจริงจังหรือไม่: “ฉันชอบถ่ายรูป และบ่อยครั้งก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาถ่าย แต่ฉันไม่ได้ชอบโพสต์บ่อยนัก สิ่งที่ฉันเช็คอินคือบันทึกส่วนตัวล้วนๆ”
เธอเสริมว่าในโทรศัพท์ของเธอ ภาพที่ถูกบันทึกมากที่สุดมักเป็นรูปอาหารหรือทิวทัศน์ “ฉันชอบดูพระอาทิตย์ขึ้นและตกเป็นพิเศษ หากเลิกงานหรือเพิ่งตื่นแล้วเจอพระอาทิตย์ขึ้นหรือตก ฉันมักจะถ่ายไว้ ความทรงจำที่ยากจะลืมคือพระอาทิตย์ขึ้นขณะเดินเขาในฮ่องกง และการเห็นพระอาทิตย์ขึ้นจากบนเครื่องบิน”
เมื่อย้อนนึกถึงภาพเหล่านั้น ดวงตาของเธอส่องประกายชัดเจน แสดงว่า “เช็คอิน” ของ DAY คือการบันทึกความสุขเล็กๆ ในชีวิต เธอบอกว่า รุ่งอรุณและความเงียบของเช้าให้ความรู้สึกผ่อนคลาย เธอยังเปิดเผย TMI หน่อยๆ ว่าเคยทำการทดสอบดีเอ็นเอแล้วพบว่าไลฟ์สไตล์ของเธอเป็นคน “เช้าตื่น” (Chronotype: morning person)
เดรสลายส้มจาก Ponder.er ;
เสื้อยืดลายทางสีน้ำเงินจาก Jean Paul Gaultier
“ช่วงเวลาที่ฉันชอบที่สุดในหนึ่งวันคือระหว่างตีสามถึงเช้าเก้าโมง เพราะเป็นช่วงเวลาที่เปลี่ยนจากความมืดสู่แสง ความเงียบของเช้าทำให้ฉันผ่อนคลายและตรงกับนิสัย ‘คนเช้า’ ของฉัน แต่สำหรับฉัน ‘เช้า’ นี้มักเป็นช่วง ‘ตีเช้ามากกว่าเช้า'” DAY หัวเราะเล่า
ประสาทสัมผัสกับความทรงจำ
นอกจากการ “เช็คอิน” ทางภาพแล้ว กลิ่นยังเป็นวิธีการบันทึกความทรงจำที่สำคัญสำหรับ DAY
“ฉันคิดว่าความทรงจำมีหลายรูปแบบ สำหรับฉันฉันชอบใช้กลิ่นแบ่งแยกความทรงจำ เช่น ความทรงจำสมัยอนุบาลสำหรับฉันคือกลิ่นของร้านอาหารฟาสต์ฟู้ด เพราะเกือบทุกวันหลังเลิกเรียนเรากินที่นั่น” เธอคิดก่อนจะพูดต่อ และความทรงจำทางประสาทสัมผัสนี้ยังขยายไปสู่การเดินทาง “ทุกครั้งที่ไปเที่ยว ฉันมักติดตราประทับกลิ่นสำหรับแต่ละที่ เช่น เกาหลีให้ความรู้สึกหวานเผ็ด ส่วนไทเปให้ความรู้สึกหวานๆ ผสมกลิ่นลมทะเล”
เดรสลายส้มจาก Ponder.er ;
เสื้อยืดลายทางสีน้ำเงินจาก Jean Paul Gaultier
เมื่อถามว่า หากชีวิตเหลือเวลาเพียงนาทีสุดท้าย เธออยากทำอะไร เธอกลับตอบด้วยรอยยิ้มว่า “ฉันจะไลฟ์สด แล้วสั่งอาหารเดลิเวอรี หรือต้มมาม่าเอง แล้วจะกินแบบจัดหนัก ทำ ASMR กินโชว์ เหว้า! พูดแล้วรู้สึกว่าฉันนานมากแล้วไม่ได้กินมาม่า…” คำตอบเรียบง่ายนี้เต็มไปด้วยความเป็นชีวิตประจำวันและสะท้อนการให้คุณค่ากับการอยู่กับปัจจุบัน
วิธีการบันทึกความทรงจำด้วยประสาทสัมผัสนี้ กลับให้ภาพที่น่าสนใจเมื่อเทียบกับการบันทึกด้วยงานศิลป์ของออน คาวาระ — เขาจับเวลาเป็นชิ้นงานที่มองเห็นได้เพื่อยืนยันการมีอยู่ในที่สาธารณะ ขณะที่ DAY เก็บความทรงจำด้วยกลิ่นเป็นบันทึกส่วนตัวที่ไม่ต้องการผู้ชม
แม้จะดูขรึมและเป็นคนที่ชอบเก็บตัว แต่ DAY บอกว่าหลังเข้าวงการเธอเปลี่ยนไปไม่น้อย “การเติบโตและการเปลี่ยนแปลงที่ชัดเจนคือ ฉันกล้าที่จะแสดงความรู้สึกกับคนรอบข้างมากขึ้น พอเข้าวงการจริงๆ การแสดงคือต้องเอาใจและความรู้สึกของตัวเองออกมา”
เดรสลายส้มจาก Ponder.er ;
เสื้อยืดลายทางสีน้ำเงินจาก Jean Paul Gaultier
อย่างไรก็ตาม DAY ที่ไม่ได้ถนัดการพูดมาก จะปลดปล่อยความกังวลผ่านการออกกำลังกายหรือการอยู่กับเพื่อน หรือใช้เพลงเป็นแรงใจแต่ไม่ค่อยเปิดเผยเรื่องราวส่วนตัว “เช่น เพลงจากรายการเฟ้นหาดาว หรือเพลงจากซีรีส์ญี่ปุ่นและแอนิเมะ เพราะฉันเคยชอบดูรายการประเภทแข่งขันอย่างซีรีส์《Produce》 ดังนั้นเมื่อได้ยินเพลงจากรายการแบบนี้ มันทำให้เหมือนได้กลับสู่บรรยากาศการแข่งขันที่ปลุกพลังและมอบแรงฮึดให้ฉันทันที”
การเปลี่ยนแปลงไม่ได้เกิดขึ้นในวันเดียว แต่ค่อยๆ ก่อตัวจากปฏิสัมพันธ์กับเพื่อนและแฟนคลับ ความประทับใจที่สุดมักมาจากข้อความของเพื่อนคนหนึ่ง “วันหนึ่งที่ออกไปข้างนอกกับเพื่อน แม้ฉันไม่ได้แสดงอาการอะไร แต่เพื่อนรู้สึกได้ว่าเอเนอร์จี้ฉันลด จึงส่งข้อความให้กำลังใจมากมาย และยังรวมรวบข้อความจากแฟนคลับให้เขียนให้กำลังใจฉัน พอได้อ่านฉันซาบซึ้งมาก”
Wait A Second
ในยุคข้อมูลล้นและจังหวะชีวิตเร่งรีบ หลายความงดงามถูกมองข้ามไปเพราะความรีบร้อน ของบางอย่างในชีวิตอาจธรรมดาจนผ่านไปเร็วเหมือนคนแปลกหน้า DAY บอกว่าเธอเข้าใจความรู้สึกนี้เป็นอย่างดี
ท็อปและกางเกงสีกุหลาบหม่น ทั้งหมดจาก Redemptive ;
ชุดกระโปรงฟูจาก Repetto
“หลายเรื่องในชีวิตมาถึงอย่างรวดเร็ว ผู้คนมักหันความสนใจไปที่อนาคต ทำงาน เรียน หรือวุ่นกับวันพรุ่งนี้ สิ่งเหล่านี้และความวุ่นวายรอบตัวทำให้เราไม่โฟกัสกับปัจจุบันและมองข้ามความสุขที่อยู่ตรงหน้า” DAY อธิบาย
ดังนั้นซิงเกิลโซโลใหม่ของเธอ 〈Wait A Second〉 จึงสื่อทัศนคติการใช้ชีวิตที่อยากเตือนให้คนชะลอ แล้วสัมผัสปัจจุบัน “เมื่อคุณรู้สึกกังวล ลองเงยหน้ามองท้องฟ้าหรือลดสายตาลงมองพื้น อาจจะเห็นหมาน่ารักสักตัวหรือพระอาทิตย์ตกที่สวยงาม ทั้งหมดเป็นช่วงเวลาที่ควรค่าแก่การรักษาไว้” เธอพูดอย่างจริงใจ “ความงดงามเหล่านี้มักถูกพลาดเพราะความรีบ หากหยุดนิ่งสักครู่และสังเกตสิ่งรอบตัว คุณจะพบว่าชีวิตเต็มไปด้วยมุมที่น่าหยุดชื่นชม”
ท็อปและกางเกงสีกุหลาบหม่น จาก Redemptive ;
ชุดกระโปรงฟูจาก Repetto
เมื่อเราหยุดแล้วจ้องมองพระอาทิตย์ตก ฟังเสียงหัวเราะ เวลาที่ผ่านไปไม่ดูโหดร้ายอีกต่อไป แต่กลับกลายเป็นทิวทัศน์ชีวิตที่ทำให้การมีชีวิตอยู่มีความหมายและควรเก็บรักษา
ในการทำเพลงนี้ DAY ทำงานร่วมกับโปรดิวเซอร์ Mike Orange และเลือกการเรียบเรียงที่มีโทนญี่ปุ่นเพื่อให้เข้ากับเค้าโครงเพลง “เพราะเดโมมีความเป็นญี่ปุ่นและเข้ากับสิ่งที่ฉันอยากสื่อ ต้องการให้คนรู้สึกดี เมื่อจบกระบวนการเรายังปรับเสียงขึ้นอีกครึ่งเสียงสำหรับเพลงนี้ มันเป็นความท้าทาย แต่ทำให้ฟังแล้วรู้สึกสดใสขึ้น”
เสื้อเชิ้ตมีริบบิ้นสีฟ้า และกระโปรงจีบรอบ จาก Sandro
DAY ยังเล่าว่านิสัยเล็กๆ ในการสร้างสรรค์มักเชื่อมโยงกับช่วงเวลาที่ผันผ่าน “ฉันชอบคิดเมโลดี้ระหว่างอาบน้ำ และชอบนั่งบนเครื่องบินเพื่อฟังเพลงที่ไม่ค่อยฟังบ่อย เพราะความเงียบบนเครื่องทำให้ฉันรับรู้เพลงต่างๆ ด้วยอารมณ์ที่เปลี่ยนไป และมันช่วยปลุกไอเดีย ถ้าความคิดหรือความรู้สึกผุดขึ้น ฉันจะเปิดแอปบันทึกแล้วจดทันที”
ในจังหวะชีวิตที่รวดเร็ว DAY และออน คาวาระต่างเตือนให้เราเห็นความสำคัญของการมีอยู่ในแบบของตัวเอง
ท้ายที่สุด เมื่อถามว่า หากต้องทำแคปซูลเวลาให้เปิดในอีก 50 ปีข้างหน้า เธอจะฝากอะไรให้ตัวเองในอนาคต หลังคิดอยู่ครู่หนึ่งเธอตอบว่าอยากฝาก “กระดาษเนื้อเพลงที่มีรอยขีดเขียนมากมาย” “ตอนที่ถ่ายรายการ ‘全民造星’ ทุกแผ่นเนื้อเพลงเต็มไปด้วยการขีดเขียน บางทีกลับมาดูแผ่นเนื้อเพลงในสตูดิโอแล้วรู้สึกว่ามันยังไม่ ‘ละลาย’ เท่าตอนนั้น เพราะตอนนั้นเหมือนเราจดทุกวินาทีไว้ในมือ เต็มไปด้วยร่องรอยของความพยายาม ฉันคิดว่าสิ่งนั้นคือความตั้งใจดั้งเดิมที่มีค่า ไม่รู้ว่าอนาคตฉันจะยังจำมันได้หรือไม่”
เสื้อเชิ้ตมีริบบิ้นสีฟ้า และกระโปรงจีบรอบ จาก Sandro
การ “เช็คอิน” อาจพิสูจน์ว่าคุณเคยอยู่ตรงนั้น แต่หากหัวใจไร้การรู้สึก การบันทึกทั้งหลายก็เป็นเพียงเปลือกนอก สิ่งสำคัญยิ่งกว่าคือการใช้ชีวิตอย่างตั้งใจ ทุกวัน ทุกช่วงเวลา สมควรถูกบันทึก เก็บรักษา และรู้สึก
Executive Producer: Angus Mok
Photography: Alexander Yeung
Art Direction: Alexander Yeung & Mimi Kong
Styling: Mimi Kong assisted by Yoanah Chan
Videographer: Alvin Kong, Matt
Video Edit: Alvin Kong
Interview: Louyi Wong
Project Coordination: Mia Chau
Hair : Kristy Cheng
Makeup : San Chan @powderclub_hk
Sportswear & Sneakers: Salomon
