ศิลปินหน้าใหม่ มักสะท้อนแสงและเงาเป็นจังหวะ เหมือนจังหวะของเมืองนี้ — เพียงเผลอแป๊บเดียว แสงก็เลื่อนไหลผ่านฝ่ามือเราไป; และแสงเองก็ซับซ้อนกว่าที่ตาเห็นเสมอ
บน Kuku: Double-Breasted Coat, LV Signet Ring, Talisman Ankle Boot ทั้งหมดจาก Louis Vuitton;
บน Vanora: Asymmetrical Scarf Jacket, Pleated Hem Skirt, Avalon High Boot ทั้งหมดจาก Louis Vuitton
แต่เมื่อแสงเดินผ่านปริซึมสามเหลี่ยม แสงจึงเผยรูปทรงที่แท้จริง ปลายปี 2025 ZTYLEZ ชวนศิลปินหน้าใหม่ สามคน มายืนใต้ปริซึม — Dorothy (劉君冬), Kuku (蘇子茵) และ Vanora (許月湘) — เพื่อนำทั้งสามคนจากเวทีต่างกันมารวมไว้ในกรอบเดียว; การทับซ้อนในขณะนั้นทำให้เราได้เห็นสีที่แยกออกไปและสีที่ซ่อนอยู่
ในเรื่องราวของพวกเธอ แสงไม่ใช่คำตอบ แต่เป็นเครื่องมือขยายความละเอียดที่คนมองข้าม ให้ผู้คนเห็นความเป็นไปได้ที่ควรได้รับการส่องสว่าง
Vanora: “ฉันก็ซนได้เหมือนกัน”
วันถ่ายทำที่สตูดิโอ คนที่ก้าวเข้ามาและนั่งเป็นคนแรกคือ นักแสดงหน้าใหม่ Vanora (許月湘) ตัดผมสั้นคนนี้สวมเชิ้ตสีขาวกับกางเกงยีนส์ดำจาก Louis Vuitton ให้ความรู้สึกสดใส คล่องตัว และมีเสน่ห์แบบเท่ๆ สบายๆ
อาจเป็นเพราะคนส่วนใหญ่จดจำเธอในมุมที่อ่อนหวาน น่ารักและเรียบร้อย โดยเฉพาะจากบท Jess ในเรื่อง “ใต้แสงวัน” ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัล “นักแสดงหน้าใหม่” ครั้งที่ 42 ของงานภาพยนตร์ แต่ผ่านไปหนึ่งปี ภาพจำของทุกคนยังคงหยุดอยู่ที่มุมนั้นหรือเปล่า?
Vanora ตอบโต้คำจำกัดความนั้นอย่างตรงไปตรงมา: “ฉันก็ซนได้เหมือนกัน! เช่น ครั้งหนึ่งฉันในมหาวิทยาลัยตัดสินใจลาออกจากคณะบัญชี QUIT U แล้วไปเรียนการแสดงที่ Hong Kong Academy for Performing Arts (APA) — ครอบครัวค่อนข้างคัดค้าน แต่ฉันรู้สึกว่าตัวเองค่อนข้างดื้อและกล้าพอ”
ในสกู๊ปปกเมื่อเดือนเมษายนปีที่แล้ว เธอเคยเล่าบ้างแล้ว แต่เมื่อพูดถึงสาเหตุที่ย้ายจากสายบัญชีมาสู่วงการละคร Vanora กล้าพูดถึงคำว่า “เบื่อ” อย่างตรงไปตรงมา: “ตั้งแต่เด็ก ทุกอย่างที่ฉันถูกสอนคืออ่านให้เก่ง ให้ได้คะแนนดี เข้าเรียนดีๆ แล้วหางานที่มั่นคง คนรอบตัวพูดกันแบบนี้อยู่เสมอ” ท่ามกลางการปลูกฝังแบบนั้น ใบแสดงผลการเรียนที่ดีของเธอเป็นบัตรผ่านสู่สังคม แต่ภาพของความ ‘มั่นคง’ กลับค่อยๆ เปลี่ยนรูปร่างในหัวของเธอ: “พอคิดว่าหลายสิบปีข้างหน้าอาจต้องนั่งทำงานหน้าจอในออฟฟิศแบบเก้าโมงถึงห้าโมง ฉันจินตนาการไม่ออกเลย รู้สึกว่าตัวเองตื่นขึ้นมาว่าไม่ชอบชีวิตแบบนั้น”
เพราะเกลียดความซ้ำซากของชีวิตแบบนั้น เธอจึงเลือกทำลายกรอบเดิม หลังเข้าศึกษาที่ APA สิ่งต่างๆ ก็เปิดออกเหมือนเปิดกล่องแพนโดร่า — เธอได้เห็นชีวิตผู้คนในหลายรูปแบบ ได้ค้นพบตัวเองใหม่และกล้าที่จะลองสิ่งที่ต่างไปจากเดิม “ความ ‘เรียบร้อย’ เดิมเป็นการเก็บกด เก็บตัวเองไว้ มีหลายอย่างยังไม่ได้ปลดปล่อย ครูที่ APA มักบอกว่าไม่ว่าอารมณ์ไหน ไม่ว่าจะเป็นความอิจฉา โลภ การขี้เกียจ ทุกคนมีสิ่งเหล่านี้ และกระบวนการนี้เหมือนการเปิดกล่อง ค้นพบว่าข้างในมีของมากมาย ซึ่งเปลี่ยนฉันเยอะมาก”
เธอเล่าว่าหนึ่งในแรงบันดาลใจสำคัญมาจากนักเขียนไต้หวัน ซานเหม่า (三毛) โดยเฉพาะผลงานเรื่อง “บันทึกจากซาฮารา” (撒哈拉歲月) ที่มีผลต่อเธอมาก: “ฉันรู้สึกว่าซานเหม่าเป็นคนทั้งชีวิตตามหาความเป็นอิสระ สไตล์ของเธอเหมือนม้าตัวหนึ่งวิ่งบนทุ่งหญ้า ฉันก็หวังว่าจะกล้าหาญแบบเธอ เธอยังเขียนเรื่องชีวิตที่ลำบากด้วยน้ำเสียงเบาสบายและมองโลกในเชิงบวก ฉันชื่นชมที่เธอรักชีวิตและคิดถึงความสุขของตัวเอง แต่การรักษาทัศนคติเชิงบวกและมองโลกในแง่ดีเป็นสิ่งที่ต้องฝึกฝน”
เธอบอกว่าการอ่านทำให้เธอไตร่ตรอง และช่วยให้ใจสงบ “ฉันมักรู้สึกว่าโลกกว้างและฉันยังไม่รู้อะไรอีกมาก หนังสือพาฉันไปเห็นทัศนียภาพและเรื่องราวต่างๆ” ขณะนี้เธอได้รับโอกาสไปเข้าร่วมเทศกาลภาพยนตร์ในต่างประเทศ ได้สัมผัสวัฒนธรรมใหม่ๆ และเรียนรู้สำเนียงเซี่ยงไฮ้กับซูโจวบ้าง ส่วนบทบาทต่อไปทำให้เธอตัดผมยาวทิ้ง เพื่อสร้างลุคที่ต่างจากเดิม
เธอยืนยันว่า “ทุกคนมีมิติและมีหลายด้านที่ต่างกัน คนที่เห็นฉันตอนนี้อาจคิดว่าฉันสุภาพ เรียบร้อย แต่จริงๆ แล้วฉันยังมีอีกหลายด้านที่ยังไม่ได้นำเสนอ เป้าหมายตอนนี้คืออยากให้ทุกคนเห็นฉันในมุมที่หลากหลายขึ้น และนั่นล้วนเป็นฉันทั้งหมด”
บน Vanora: Asymmetrical Scarf Jacket, Pleated Hem Skirt ทั้งหมดจาก Louis Vuitton
Vanora เปล่งประกายแสงใหม่ที่สะอาดและไม่หวั่นไหว ท้ายที่สุดเธอยังย้ำข้อความจากซานเหม่าอีกครั้ง: “จากเธอ ฉันเห็นว่าชีวิตไม่ควรถูกนิยามโดยใครและไม่ควรถูกกรอบใดมากำหนด ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นชีวิตหรืองานสร้างสรรค์ ฉันเตือนตัวเองว่าอย่าใส่ขีดจำกัด ให้ค้นหาความเป็นไปได้มากขึ้น”
Dorothy: “ฉันแค่ต้องการขยายขอบเขตความหมายของคำว่า ‘กระแสหลัก'”
เมื่อไฟในสตูดิโอสว่างขึ้นอีกครั้ง ผู้ที่เข้ามาในเฟรมคือ Dorothy (劉君冬)
แม้ชื่อเธออาจยังไม่คุ้นหูเท่าไหร่ แต่เสียงของเธอคนนี้คุ้นหูแน่นอน — จากพากย์โฆษณาน้ำดื่ม ชา กาแฟ บะหมี่กึ่งสำเร็จรูป ไอศกรีม ช็อกโกแลต และอีกมากมาย เสียงโฆษณาที่เธอให้เสียงนั้นนับไม่ถ้วน Dorothy เคยหัวเราะว่า “ฉันเข้าห้องอัดเพื่ออัดโฆษณามากกว่าร้องเพลง” และหนึ่งในคลิป Reels ที่เล่นเป็นมุกว่าเธอเป็น “นักร้องที่โดนงานเสริมทำให้ยุ่ง” ยังทำยอดวิวถึง 1.09 ล้านวิว
นอกจากฉายา “ราชินี VO โฆษณา” เธอยังสวมหลายบทบาททั้งนักร้อง สไตลิสต์ ผู้กำกับ และผู้ออกแบบศิลป์ ลงมือเรื่องครีเอทีฟไดเรกชันคอนเสิร์ต เป็นศิลปินที่มีทั้งประสบการณ์หน้าและหลังกล้อง
Dorothy เล่าว่าเส้นทางการสร้างสรรค์เริ่มตั้งแต่มัธยม จากการเรียนศิลปะทั้งระดับปริญญาตรีและโท ไปจนถึงการตีคีย์ กลอง เล่นวง เขียนเพลง และในปี 2022 เธอยังเดบิวต์ในฐานะศิลปินอินดี้ ดูเหมือนเธอจะเดินทางในเส้นทางที่ไม่ค่อยเป็นกระแสหลัก
“ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำตรงข้ามกับกระแสหลักหรือสู้กับมันหรอก ฉันแค่อยากให้คำว่า ‘กระแสหลัก’ มีความกว้างขึ้น” เธอพูดอย่างตรงไปตรงมา
บทบาทหลายอย่างเกิดขึ้นอย่างเป็นธรรมชาติ — งานเบื้องหลังที่เริ่มจากการเป็นผู้ช่วยฝ่ายศิลป์ (assistant art director) รวมถึงผู้ช่วยฝ่ายพรอพ ทำให้เธอได้สัมผัสการทำชุดและคอสตูม งานสไตลิสต์และคอสตูมต่อเนื่องตามมาจากตรงนี้ เมื่อเข้าใจงานเบื้องหลังมากขึ้น เธอจึงเห็นว่าโอกาสทุกชิ้นไม่ควรถูกมองว่าเป็นเรื่องปกติ “โอกาสบนหน้าจอเป็นสิ่งหายาก และเกิดขึ้นได้เพราะความพยายามของทีมเบื้องหลังมากมาย ตอนฉันอายุ 20 เคยแค่คิดว่าถ้าจะเซ็นสัญญาเป็นนักร้อง แต่เมื่อได้เข้ามาทำงานหลังกล้อง เห็นทีมที่ทำงานหนัก ทัศนคติของฉันเปลี่ยนไปทั้งหมด”
เมื่อถามว่าบทบาทไหนที่แทนตัวเธอที่สุด เธอตอบไม่ลังเล: “ฉันคิดว่าคือการเป็นนักร้องหรือศิลปิน เพราะสองบทบาทนี้ทำให้ฉันพูดสิ่งที่อยากบอกหรือสำรวจแนวคิดและประเด็นได้โดยตรง” เธออธิบายว่าบทบาทอื่นๆ เป็นเหมือนการช่วยให้คนอื่นสำเร็จวิสัยทัศน์ แม้เธออยากใส่รสนิยมของตัวเองในงานบ้าง แต่บทบาทเหล่านั้นเป็นบทเสริมไม่ใช่บทนำ “ถ้าฉันเป็นสไตลิสต์คุมเสื้อผ้าในหนัง ฉันไม่สามารถทำให้ชุดไปขโมยเรื่องราวของหนังได้”
กลับมาทำงานของตัวเอง Dorothy ให้ความสำคัญกับความจริงใจมากที่สุด “ผลงานที่มีอิทธิพลกับฉันมากคือชุดภาพถ่าย Self Portrait ของ Gillian Wearing — เธอทำหน้ากากจากพลาสติกตามรูปลักษณ์ตอนอายุสิบเจ็ด แล้วนำมาสวมบนใบหน้าตอนอายุสามสิบสี่สิบแล้วถ่ายเป็นภาพ ฉันคิดว่างานของฉันหลายชิ้นก็ได้รับอิทธิพลจากประสบการณ์ชีวิต ไม่ได้แค่เล่าประสบการณ์ตรง แต่ดึงเอาตัวตนปัจจุบันและความคิดมาผสมจนเป็นสิ่งที่สื่อได้ชัดเจน”
เช่นเดียวกับซิงเกิลใหม่ของเธอ “i8” ซึ่งเธอมีส่วนทั้งทำนอง เนื้อเพลง เรียบเรียง และโปรดิวซ์ โดยเนื้อเพลงถ่ายทอดทัศนคติที่เป็นอิสระและไม่ยึดติด เธอถ่อมตนเล็กน้อยว่า “ฉันไม่ค่อยถนัดการสร้างสรรค์เพลงแนวพลังบวกตรงๆ แบบ ‘คุณทำได้’ หรือ ‘ทุกอย่างจะดี’ ฉันไม่รู้จะตอบสนองต่อพลังบวกตรงๆ พวกนั้นยังไง” แต่เธอย้ำว่า “ใจความในเพลงคือฉันเชื่อว่าข้างในตัวฉันมีสิ่งดีๆ แม้อาจมีบางช่วงที่มีความไม่พอใจต่อวงการหรือมองไม่เห็นอะไรชัดเจน แต่ไฟในใจและความเชื่อของฉันยังสว่างอยู่”
มองไปข้างหน้า วิสัยทัศน์ของ Dorothy ชัดเจน อ่อนโยนแต่แน่วแน่: “ฉันหวังว่าจะออกอัลบั้มหนึ่งที่เป็นคอนเซ็ปชันัล — ทั้งภาพ วิดีโอ และองค์ประกอบการแสดงรวมเป็นหนึ่งเดียว แสดงความหลงใหลในศิลปะและความสนใจในแฟชั่นได้แบบบูรณาการ ให้ผู้ฟังได้ประสบการณ์ที่ครบถ้วนและสอดคล้องกับสิ่งที่ฉันคาดหวังเวลาเป็นผู้ฟังคนหนึ่ง”
Kuku: “ทุกคนล้วนต้องการถูกมองเห็น”
ถึงช่วงสุดท้ายของปริซึม มุมมองของ Kuku (蘇子茵) ที่แตกต่างจากหลายบทบาทของ Dorothy ดูเหมือนเป็นชะตากรรมนำทาง “การย้ายจากงานเบื้องหลังมาสู่วงหน้าเกิดขึ้นจากโอกาส เพื่อนแนะนำฉันให้กับผู้กำกับและทีมคัดตัว ซึ่งเป็นมิวสิกวิดีโอของ Serrini ‘我在流浮山滴眼水’ และนั่นกลายเป็นผลงานเปิดตัวของฉัน” Kuku ยิ้มเล่าถึงความทรงจำ
เธอพูดอย่างจริงใจว่าการเลือกทำงานหน้าจอมีมูลค่าทางเศรษฐกิจมากกว่างานเบื้องหลัง แต่สำหรับ Kuku งานสร้างสรรค์ไม่ใช่แค่หารายได้ — การเข้าไปศึกษาตัวละครทำให้เธอเข้าใจชีวิตมากขึ้น
ผลงานของผู้กำกับ จอห์นนี โท (杜琪峰) เรื่อง “柔道龍虎榜” มีผลต่อ Kuku อย่างลึกซึ้งและเป็นหนังโปรดในตอนนี้ “สิ่งที่แตะใจฉันคือตอนที่ตัวละครรู้ว่าใกล้จะสูญเสียการมองเห็น แต่กลับทิ้งตัวเองไปเล่นการพนัน จนกระทั่งด้วยความซื่อและความน่ารักของตัวละครอีกคน ทำให้เขายิ้มได้อีกครั้ง ฉากเหล่านี้เต็มไปด้วยความหวัง เมื่อคนหนึ่งรู้ว่าตนจะมองไม่เห็น แต่มีคนเดินเข้ามาในชีวิตให้ความหวังและทำให้เขาคืนชีวิต มันซาบซึ้งและให้พลังมาก โดยเฉพาะในบรรยากาศปัจจุบัน มันให้พลังและทำให้ฉันเดินหน้าต่อได้”
บน Vanora: Asymmetrical Scarf Jacket, Pleated Hem Skirt, Avalon High Boot ทั้งหมดจาก Louis Vuitton
สำหรับเธอ ความมืดไม่ใช่ปลายทางของแสง แต่เป็นจุดเริ่มต้น และเรื่องราวที่สัมผัสใจของเธอสะท้อนกับประสบการณ์ส่วนตัว — ในช่วงท้อแท้และสิ้นหวัง เพื่อนพาเธอออกจากสี่ผนังของบ้านไปสัมผัสธรรมชาติ ทำให้เธอมีความเข้าใจต่อชีวิตใหม่ “เมื่อคุณนอนบนภูเขา มองท้องฟ้า จะรู้สึกว่านี่แหละโลกและจักรวาลกว้างใหญ่ แล้วคุณจะเข้าใจว่าทุกสิ่งมีได้มีเสีย ไม่ได้มีแค่ทางเดียว”
แม้ตัวเธอและตัวละครจะแตกต่าง เธอชอบเตรียมตัวโดยเขียนไดอารี่ให้ตัวละคร เพื่อซึมซับมุมมอง เช่น ในหนัง “ให้รักอลิซ” (上映中) เธอรับบทเป็นหญิงที่เติบโตในครอบครัวที่ขาดแคลนความรัก “ความรู้สึกแรกที่ฉันมีต่อบทนี้คือ ‘โศกสลด’ — เธอเติบโตมาโดยไม่มีพ่อและต้องเผชิญการปฏิบัติที่ไม่เหมาะสมจากแฟนของแม่ ตัวละครนี้จึงไม่มีที่ของตัวเองในครอบครัว ขาดความรัก และปรารถนาที่สุดคือการได้รับความรัก”
ประโยคนี้ทำให้ Kuku นึกถึงคำที่รุ่นพี่เคยบอกเธอ: “ในหนัง ส่วนใหญ่สิ่งที่เล่าเป็นการสื่อถึงความรัก” เธอกล่าวว่าเธอมองความรักจากมุมมองของตัวละครเป็นหลัก และเห็นว่ารูปแบบของความรักต่างกันไปตามมุมมองของแต่ละคน
“สิ่งที่ฉันเห็นคือ ทุกคนต่างต้องการถูกมองเห็น ถูกต้องการ และถูกรัก”
ความเงียบของ Kuku แฝงด้วยความอบอุ่นของเงา เมื่อพูดถึงผลงาน เธอชี้ถึง MV เรื่อง “微時” เป็นหนึ่งในงานที่เธอชอบที่สุดในตอนนี้ “เมื่อเร็วๆ นี้ ด้วยสถานการณ์ต่างๆ ฉันคิดว่าสังคมต้องการความปรารถนาดีและพลังใจบริสุทธิ์มากขึ้น และฉันหวังว่าจะก้าวต่อไปบนเส้นทาง ‘ตนเป็นประโยชน์ต่อผู้อื่น’ ที่ทำทั้งประโยชน์ให้ตัวเองและผู้อื่น'”
เธอยังพูดถึงคนที่เธานับถืออย่าง ยูเฉิง (俞琤) ว่า “เธอทำสิ่งที่ก้าวหน้าและมักช่วยเหลือเยาวชนในขอบเขตที่ทำได้ ช่วยผลักดันให้พวกเขาทำความฝันให้เป็นจริง เธอเป็นคนที่รอบด้านมาก เหมือนแผนภูมิรูปหกเหลี่ยมในเกม ที่ทุกด้านคะแนนเต็ม 9-10 น่าอัศจรรย์”
สเปกตรัมอื่น แต่ความจริงใจเดียวกัน
ทั้งสามคนไม่จำเป็นต้องคล้ายกัน แต่เมื่อยืนเคียงกันในพื้นที่เดียวกัน ก็เกิดเสียงสะท้อนอย่างน่าอัศจรรย์: ภายใต้ปริซึมเรามองเห็นหัวใจ ชีวิต และงานของพวกเธอ ซึ่งต่างหักเหออกมาเป็นสีที่เฉียบขาด เมื่อวิธีการสร้างสรรค์และภาษาที่ใช้แสดงต่างกัน พวกเธอยังยืนหยัดด้วยความจริงใจต่อศิลปะและความกล้าที่จะพัฒนาต่อไป
Dorothy หาเส้นสมดุลระหว่างบทบาทหลายด้าน แบ่งอารมณ์ลึกให้กลายเป็นรูปทรงของเพลงที่กว้างขึ้น; Kuku เรียนรู้ธรรมชาติของมนุษย์ผ่านการสำรวจตัวละคร และเปลี่ยนประสบการณ์ทางละครให้เป็นภูมิปัญญาในการใช้ชีวิต; Vanora เมื่อแกะกรอบของความเรียบร้อย ก็เริ่มกระจายแสงของตัวเองออกไปในทุกทิศทาง
พวกเธอใช้การสร้างสรรค์ แผลเป็น ความมุ่งมั่น และความไร้เดียงสา ร้อยเรียงเป็นสเปกตรัมของเมืองที่กำลังเปลี่ยน หากคุณยอมหยุดมอง คุณจะเห็นว่า: วิธีที่แต่ละคนเปล่งประกายมีความจำเป็น และแสงหลากสีนี้ที่ไม่โหวกเหวก แต่แผ่วอ่อนและหนักแน่น กำลังเตรียมจะส่องให้อนาคตชัดเจนขึ้น
Photography: tmt assisted by Hsiao & Wuhosun
Art Direction: tmt & Mimi Kong
Styling: Mimi Kong assisted by Yoanah Chan
Videographer: Alvin Kong & Matt
Video Edit: Alvin Kong
Interview: Louyi Wong
Makeup: Chi Chi (Varona), Wendy Lee (Kuku & Dorothy)
Hair: Jean Tong
Wardrobes & Accessories: Louis Vuitton
