เจฟฟรีย์ เผยเส้นทางจากเรียลลิตี้สู่ศิลปินและแฟชั่น

ตั้งแต่ปรากฏตัวในรายการเรียลลิตี้ Be a Better Man《調教你男友》 เจฟฟรีย์ (Jeffrey / 魏浚笙 — นักร้องและนักแสดงจากฮ่องกง) ที่เพิ่งเข้าสู่วงการมาได้ไม่ถึงสองปี ก็ขยายบทบาทไปยังงานโฆษณา ละคร รายการวาไรตี้ ภาพยนตร์ และดนตรี สะสมฐานแฟนได้อย่างรวดเร็วจนเทียบเท่ากับไอดอลวงบอยแบนด์ กลายเป็นขวัญใจคนรุ่นใหม่ทันที แม้ภาพลักษณ์ภายนอกมักทำให้หลายคนเข้าใจผิดว่าเขาเป็นเสเพล แต่จริงๆ แล้วเขาเป็นคนมุ่งมั่นเรื่องความรัก เมื่อรักแล้วมักตั้งเป้าสู่ความจริงจังจนพร้อมคิดเรื่องแต่งงาน ซึ่งเหตุผลแบบนี้ก็ช่วยอธิบายได้ว่าทำไมแฟนคลับที่เรียกตัวเองว่า “กาแฟบีนส์” ถึงหลงรักเขาขนาดนี้

นอกจากนั้น บุคลิกตรงไปตรงมาที่ดูมีความเขินอายผสมความขี้เล่นยังสวนทางกับหน้าตาได้อย่างน่ารัก จนคนในโซเชียลมักล้อว่า “ฟ้าทำให้มันบาลานซ์กัน” (เหมือนทุกคนก็คอยยิ้มเขินเวลาเห็น) เจฟฟรีย์เองยังเคยล้อว่าตอนเริ่มพูดเขามักทำให้บรรยากาศลุกเป็นไฟ แต่บางทีสิ่งนั้นกลับกลายเป็นเสน่ห์ที่ดึงดูดความสนใจและช่วยให้เขาสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในวงการ สำหรับคอลัมน์นี้ ทีมงาน ZTYLEZ ร่วมกับช่างภาพ Miss Bean จัดฉากด้วยของสะสมยุค 70–80 ที่ให้ความรู้สึกเหมือนพิพิธภัณฑ์ ของพร็อพวินเทจแต่ละชิ้นสะท้อนวิถีชีวิตและรสนิยมในอดีต ซึ่งเข้ากับออร่าผสมเชื้อสายของเจฟฟรีย์อย่างลงตัว; ในวันถ่ายทำเมื่อได้พบกับเขาครั้งแรก เราไม่เพียงเห็นเสน่ห์คาแรกเตอร์ที่ตรงข้ามกับหน้าตาเท่านั้น แต่ยังได้ฟังแปลนความฝันในหัวใจของเขาด้วย หนุ่มนักบุญราศีวัวคนนี้กำลังจะอายุ 25 เสน่ห์ของเขายังมีอีกเยอะไม่หยุดแค่นี้

วิธีเล่าเรื่องผ่านเพลง

ในฐานะศิลปินหน้าใหม่คนแรกของปี 2023 ในวงการเพลง เขาบอกว่าในปีนี้จะโฟกัสงานด้านดนตรีเป็นหลัก ขณะนี้กำลังเตรียมงานใหม่และตั้งใจจะให้ผู้ฟังได้พบผลงานเร็วๆ นี้ “เป้าหมายครั้งนี้น่าจะทำประมาณสามถึงสี่เพลง ทุกเพลงผมอยากให้มีธีมที่ต่างกัน สำหรับผมแล้วนี่เป็นประสบการณ์ใหม่และสนุกมาก” เขาเป็นผู้นำทิศทางการสร้างสรรค์ตั้งแต่คอนเซ็ปต์ งานดนตรี ไปจนถึงการถ่าย MV แม้หลายอย่างจะเป็นครั้งแรก แต่เขารู้สึกขอบคุณทีมที่สนับสนุนและดูแล ทำให้เขามั่นใจในการปล่อยไอเดียออกมา

“ผมอยากเล่าเรื่องผ่านเพลง นี่คือรูปแบบที่ผมชอบ ก่อนอื่นผมต้องทำให้ตัวเองสัมผัสได้ก่อน แล้วค่อยส่งต่อความคิดหรือเรื่องราวผ่านผลงานสู่ผู้ฟัง” ปีก่อนเขาลงทุนเก็บเงินทั้งหมดที่มีเพื่อออกซิงเกิลด้วยเงินส่วนตัวระดับหกหลัก นั่นเป็นการตามความฝันอย่างตั้งใจ “ผมชอบร้องเพลงตั้งแต่เด็ก พอเข้าวงการแล้วรู้สึกว่าระยะห่างระหว่างผมกับดนตรีเมื่อก่อนมันเริ่มใกล้ขึ้น เลยคิดว่า ‘น่าจะลองดูสักตั้ง’” ซิงเกิลเดี่ยวแรกของเขา คนหลงคนแรก〈第一個迷〉 ผลงานร่วมจากหว่อง ไวแมน (Wyman Wong / 黃偉文), ฟิล ลัม (Phil Lam / 林奕匡) และ Edward Chan จากการใส่ใจในขั้นตอนผลิตทำให้สัมผัสได้ถึงความจริงใจและน้ำหนักของเจฟฟรีย์ เพลงนี้เป็นจดหมายรักถึงทุกคนที่กำลังพยายามใช้ชีวิต อยากให้เรื่องราวของเขาเป็นกำลังใจว่าถ้ารักษาความเชื่อมั่นไว้ วันหนึ่งความฝันจะเป็นจริง

ถอยกลับไปที่งานแสดงที่เขาเดบิวต์ในฐานะนักร้องบนเวทีสำคัญ เมื่อนึกถึงคืนนั้นเขายอมรับว่าตัวเองเกือบควบคุมประสบการณ์ไม่ได้เพราะความตื่นเต้น “คืนนั้นผมกลัวมาก ปกติเวลาถ่ายละครถ้ารู้สึกไม่ดีผมจะตะโกนออกมาสักครั้งให้ตัวเองนิ่งลง แต่คืนนั้นตะโกนไปกี่ครั้งก็ไม่ช่วย (หัวเราะ)” ขึ้นเวทีได้ไม่กี่วินาทีเขาตัดสินใจทุ่มสุดตัวและพยายามสนุกกับช่วงเวลานั้น เขายังแนะเทคนิคคลายเครียดฉับพลันที่ใช้เองคือการ ‘บีบต้นขา’ เพื่อเบี่ยงเบนความเจ็บปวดเป็นการลืมความตื่นเต้นชั่วคราว

เรื่องของพรสวรรค์

“เมื่อก่อนผมไม่เคยคิดว่าตัวเองจะทำงานแสดงหรืองานบันเทิงจริงจัง เท่าที่รู้ตอนแรกผมก็ไม่ได้ตั้งใจจะเข้าวงการด้วยซ้ำ และไม่ได้มีความสนใจในด้านนี้มากนัก” เขาเล่าถึงเส้นทางที่ผ่านมา จุดที่เริ่มชอบการแสดงเกิดขึ้นหลังจากเข้าเรียนคลาสการแสดง “ยิ่งได้เรียนรู้ลึกขึ้น ยิ่งรู้สึกว่ามันน่าสนใจ ความคิดก่อนเข้าวงการมันต่างกันมาก ผมเห็นช่องว่างให้สำรวจอีกเยอะ”

การพบเจอที่น่าอัศจรรย์

เมื่อพูดถึงการถ่ายทำภาพยนตร์ เขาเล่าย้อนถึงเหตุการณ์ตลกในกองถ่ายว่า “ขณะถ่ายฉากหนึ่ง มีผึ้งบินเข้ามาระหว่างถ่ายจริง ผมได้ยินเสียงตั้งแต่ไกลแล้วตัวสั่นไปหมด (ทางกายจริงๆ) จนกลัวมากแล้ววิ่งหนีออกมา กลัวสุดๆ (หัวเราะ)” ช่วงหนีผึ้งตอนนั้นกลายเป็นหนึ่งในโมเมนต์ฮาของเขา ทำให้ทั้ง ฮินส์ (Hins Cheung / 張敬軒) และ ปักจื่อ (ปักจื่อ / 白只) ที่อยู่ในกองหัวเราะออกมา

พอพูดถึง ฮินส์ เขากล่าวว่าการได้รู้จักศิลปินที่เขาเคยชื่นชมเป็นหนึ่งในเหตุการณ์ที่มหัศจรรย์ที่สุดตั้งแต่เข้าวงการ “รู้สึกแปลกดี ก่อนเข้าวงการผมมองเขาเป็นศิลปินที่ผมรู้สึกเคารพมาก ไม่คิดว่าจะได้สนิทหรือร่วมงานด้วย แต่สุดท้ายเรากลายเป็นคนรู้จักและมีโอกาสร่วมอ่านบทและฝึกซ้อมด้วยกัน เราใกล้ชิดกันขึ้นเรื่อยๆ” เมื่อตอบคำถามว่าเขาเคยประหม่าเมื่อพบกันครั้งแรกหรือไม่ เขายิ้มและส่ายหน้า “ครั้งแรกที่เจอรู้สึกเป็นมิตรมาก อาจเพราะเขาหน้าตาดูอบอุ่น เป็นรุ่นพี่ที่ห่วงใยน้องรุ่นหลังจริงๆ บางครั้งเราคุยเรื่องเล็กน้อย เขาจำได้และใส่ใจ นั่นเป็นสิ่งที่ทำให้ผมซาบซึ้ง”

จิตวิญญาณของแฟชั่นในใจ

หลังจากไปถึงเป้าหมายทั้งในฐานะแมเดล นักแสดง และนักร้อง เขาบอกว่าในอนาคตยังอยากเรียนรู้ต่อในสองด้านนี้ และอยากขยับไปสู่มิติแฟชั่นมากขึ้น เช่นการสร้างแบรนด์ของตัวเอง “เมื่อก่อนผมไม่ค่อยรู้เรื่องการแต่งตัว ตำราแฟชั่นของผมเริ่มจากการอ่านนิตยสาร บางทีผมใส่จัดมากจนสีไม่ลงตัว แต่ผมคิดว่าถ้าไม่ลองเราจะไม่รู้ว่าชุดนั้นเหมาะกับเราหรือเปล่า แม้จะต้องล้มหลายครั้งกว่าจะสำเร็จ” เขามองว่านิตยสารเป็นครูที่ดี เพราะการพลิกดูบ่อยๆ จะได้เทคนิคการมิกซ์แอนด์แมตช์ จนช่วยพัฒนาเซนส์และค้นพบสไตล์ที่เหมาะกับตัวเอง “ผมชอบสีสด ใส่เสื้อผ้าสีชมพูหรือม่วงในตู้เสื้อผ้าบ่อยๆ และวัลลัย Tyson Yoshi มักคุยกับผมด้วยว่าแฟชั่นของผม ‘เหมือนขึ้นโชว์’ (หัวเราะ)”

ตั้งแต่ยุค 60 เป็นต้นมา คำว่า “วินเทจ” ถูกใช้เพื่ออธิบายวัตถุที่อ้างอิงรูปแบบ ลวดลาย เทคนิคและวัสดุจากอดีต เจฟฟรีย์ชอบสไตล์วินเทจ แม้รักแฟชั่นแต่เขาไม่เคยเจอปัญหา “ตู้เสื้อผ้าซ้ำกัน” เพราะเขาจำได้ว่าเคยซื้อชิ้นไหนและมักซื้อเฉพาะเมื่อชอบจริงๆ “ผมมีเคล็ดลับจะบอกว่า ทำไมคนบางคนตู้เสื้อผ้าถึงเต็ม นั่นเพราะซื้อแบบซ้ำๆ วิธีที่จะไม่เสียใจหลังซื้อคือ ลองใส่แล้วถ้าคุณคิดว่า ‘ว้าว ใส่แล้วเท่มาก!’ นั่นแหละควรซื้อ แต่ถ้าใส่แล้วรู้สึกแค่ ‘โอเค’ แปลว่าไม่ควร” การลองก่อนซื้อจึงสำคัญเสมอ

ความหลงใหลในการแต่งตัวของเขาเริ่มตั้งแต่เด็ก “ตอน ป.1 ผมไปโรงเรียนในชุดฟักทองวันฮาโลวีน ถือมีดแหลมเล่นเป็นผี บรรดาเพื่อนมาขอถ่ายรูป ผมคิดว่าตัวเองน่ารักมาก ตอนนั้นยังอ้วนๆ อยู่” ความทรงจำนั้นยังอบอวลในใจเขา เขายังชอบดูภาพยนตร์เรื่อง “ช็อกโกแลตมาสเตอร์” และชอบเล่น trick or treat ดังนั้นหนึ่งในความฝันคือได้ไปสัมผัสบรรยากาศฮาโลวีนในต่างประเทศอย่างเต็มที่

บางอย่างไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน

ไม่ว่าจะดีหรือร้าย บางอย่างไม่จำเป็นต้องเปลี่ยน หากมองย้อนกลับไปถึงอดีตของฮ่องกง เขาบอกว่าแม้จะอยากเห็นบรรยากาศย่านยุค 80–90 แต่ถ้าต้องใช้ชีวิตจริงๆ ในยุคนั้นคงปรับตัวไม่ง่าย เขาเกิดในปี 1998 แม้ไม่ได้เห็นฮ่องกงยุคก่อนด้วยตาตัวเอง แต่ชอบเดินเล่นย่านเก่าเมื่อว่าง โดยเฉพาะถนนเซินเทียนตี้ใหม่และย่านเทมพล์สตรีต (มีกลิ่นอายท้องถิ่นของย่านยาวมะตะ) “มีแผงขายของสไตล์ฮ่องกงน่าสนใจ ไฟนีออน แผงผลไม้—เป็นภาพที่ปัจจุบันหาได้ยาก แต่ผมชอบมาก” ความรู้สึกคือสิ่งบริสุทธิ์ เมื่อชอบ มันก็สวยงาม ง่ายๆ บางสิ่งไม่ควรเปลี่ยนและไม่ต้องทำให้ชีวิตซับซ้อนไปเพราะเราอาจเรียนรู้จากปรัชญาของเจฟฟรีย์ได้ว่า การอยู่กับปัจจุบันคือของขวัญชิ้นใหญ่ที่สุด

^{Executive Producer: Angus Mok
Photographer: Miss Bean
Art Direction: Mimi Kong & Miss Bean
Styling: Mimi Kong assisted by Candice Yu
Set Design: Victor Wong assisted by Ball Chau
Videographer: Kason Tam, Alvin Kong Assisted by Fai Wong
Video Edit: Kason Tam, Alvin Kong
Interview: Jay Chow
Makeup: Amy Lee
Hair: Holam Chong
Location: The Trace．To Trace
Jewelry: Tiffany & Co.
Wardrobe: Alexander McQueen, Gucci, Loewe, Prada, Givenchy, Dolce & Gabbana}